Prijzen

WISSELTROFEE: DE GOEIE TO(O)N

 IMG_1897De winnaar van het toernooi wint de wisseltrofee DE GOEIE TO(O)N. Deze speciaal ontworpen wisseltrofee is een werkelijk prachtige creatie, waarin de eigenheden van het Kletstoernooi op een vakkundige wijze verwerkt zijn.

WILDCARDS KEIEKLETSTOERNOOI

wildcardEr worden in de finale drie wildcards uitgereikt voor de voorronden van de Keiekletsavonden om de Zilveren Narrenkap.

Frans Brugmans publieksprijs

 

PUBLIEKSPRIJS

De winnaar van de publieksprijs in de finale gaat aan de haal met de FRANS BRUGMANS PUBLIEKSPRIJS.

 

FRANS BRUGMANS

ronde hoeken FransFrans Brugmans was een bijzonder mens. Geboren in 1954, was hij een geboren en getogen Hellemonder en daar was hij trots op. Frans was een gevoelsmens. Sociaal, integer, betrouwbaar, loyaal, warmhartig, en met een ongelooflijk gevoel voor humor.

Waar Frans echt in uitblonk was zijn grote hobby Kletsen. Zijn teksten als de Wijkagent, de Ziekenbroeder, de Ambulancebroeder, Lid van de Raad van Elf en de Skatser zijn nu al legendarische teksten. Frans beheerste als geen ander de kunst om humor visueel te maken. Met zijn typische houding en perfecte timing nam hij de toeschouwers mee in zijn verhaal. Door bewust stiltes te laten vallen dwong hij zijn publiek na te denken over zijn woorden. Frans won maar liefst drie keer de Zilveren Narrenkap (1989 – 1993 – 1994) en werd drie keer Brabants kampioen (1989 – 1991 – 1994).

Na zijn actieve periode als kletser ging Frans teksten schrijven voor andere kletsers en zangers. Niet alleen beperkte hij zich tot het schrijven, maar ook begeleidde en coachte hij hen. Hij kon daarin bijzonder kritisch zijn. Goed was niet goed genoeg!

Op het einde van zijn leven werd hij voorzitter van de jury van het kletstoernooi DE GOEIE TO(O)N. Dit werd zijn lust en leven. Hij zette zich volledig in voor de stichting KLETS EN ZWETS en was trots op dit toernooi.

Bij de herinnering aan Frans zien we hem voor ons in zijn karakteristieke houding, het ene been over het andere, de ellebogen op zijn bovenbenen, de hand onder de kin en de wijs- en middelvinger ter hoogte van de slaap. Sigaretje in de hand en flesje bier op tafel. En als hij dan schuin omhoog keek en in zichzelf begon te lachen dan kwam hij weer met een geniale vondst.

In 2011 moesten we op veel te jonge leeftijd afscheid van hem nemen. Er is ons een groot kletser, begenadigd tekstschrijver, vakkundig jurylid, maar bovenal een uniek mens ontvallen.